Ziggi & The Renaissance band

Een lekker avondje uit. Zaterdagavond zijn we naar de AB getrokken voor Ziggi & The Renaissance Band, een reggae band uit Nederland met een jonge zanger met enorm talent. En zijn nummers zijn zo catchy, je hoort ze één maal en ze blijven in je hoofd hangen. Zondagmorgen was het van dat. Op deze link vind je een voorsmaakje: http://www.youtube.com/watch?v=YLGGAPVQ4Nk
En niet te vergeten: hij heeft zo'n schattige uitstraling, echt eentje om op te eten die Ziggi ;-).
Op dergelijke feestjes word ik wel steeds weer geconfronteerd met mijn chronische vermoeidheid. In rokerige ruimtes met een heleboel mensen maakt die vermoeidheid me echt ongemakkelijk, en mn bloeddruk daalt sebiet. Om flauwvallen te voorkomen ben ik af en toe een luchtje gaan scheppen, om dan weer te gaan verder dansen. En gelukkig waren we met een busje met chauffeur dat ingelegd was door vzw Driewerf Hoera, mede-organisator van dit concert met hometown Eeklo (ook mijn hometown). Big up for the initiative!!

De kids hebben het goed gehad bij oma en opa. ik ben ze zondagmiddag gaan ophalen op de kermis. M. helemaal in haar nopjes, maar de kleinste liet duidelijk merken dat de kermis absoluut niet zijn favoriete terrein was. En t was duidelijk dat ie zn mama had gemist!

T is altijd een tweestrijd. Enerzijds het zoete genot van nachtelijke feestjes dat lonkt, anderzijds de moederkloek in mij die de kindjes liefst dicht bij haar heeft. Daarom: een oproep voor meer kindvriendelijke parties overdag! God, wat kijk ik uit naar de festivalletjes!

Half

Geen betere beschrijving mogelijk, deze week ben ik echt maar half. Mijn verstand is gehalveerd, net zoals mijn humeur en mijn geur- en smaakvermogen. Over dat laatste overdrijf ik echt niet, de hele wereld stinkt momenteel voor mij en met mijn smaak is het al niet veel beter. Reden: een verschrikkelijk vervelende kopvalling. Ik beleef alles precies met een waas rondom mij. Ik had het liefste de hele week in mn bed gelegen, maar ik ben net niet ziek genoeg om daaraan toe te geven. Bijgevolg ben ik maandag maar gaan werken, dinsdag congé genomen en thuis heel wat opgerommeld en naar de coiffeur geweest (en daar 2,5 u gezeten want ze hadden een foutje gemaakt met mn kleur grrr al goed dat ik de ammoniak niet rook), woensdag zaagmama gespeeld en er uiteindelijk toch nog in geslaagd mn kids een leuke middag te bezorgen. En vandaag voel ik me nog steeds niet beter. Het doet me weer beseffen hoe goed ik het wel niet heb, alé als ik gezond ben tenminste.

Zo schoon

Broer en zus groeien zo naar elkaar toe. Voor mij onbekend, ik heb namelijk geen broer noch zus. Hij kan nu eindelijk haar naam zeggen in z'n eigen woorden: "Biba"; en deze morgen kreeg zij alle knuffels en ik niet één. Ze deelt stiekem snoepjes met haar broer, en hij zegt wel 10 keer op een dag "mooi" als ie naar zn zusje kijkt. Deze avond was het afscheid bij het slapengaan zelfs moeilijk, zijn Biba werd eerst nog overladen met kusjes.
Ze kunnen ook ruzie maken hoor, want alles is van hem en alles is van haar. Maar dat duurt meestal nooit lang.
Ze binnenkort samen laten slapen lijkt nu echt een goed idee.
Echt, als je het mij vraagt, is er geen schoner cadeau op de wereld dan een broer of zus.

Sneeuwwitje en de prins

B'day prinses

Vorige week was het de verjaardag van mijn grote dochter! 5 jaar! Ik heb haar effe lief gevraagd of ze toch niet opnieuw 3 wou worden ipv 5, maar het antwoord was negatief. Jongens, wat wordt ze groot! T is alweer 5 jaar geleden dat ze op de wereld kwam. En God, ik was zo gelukkig! Die eerste dagen waren doorspekt van euforie, voor mij was ze de prachtigste baby op aarde. We hebben een fantastische tijd gehad samen, voor broertje kwam. Wat lijkt dat lang geleden. Nu zijn we altijd met ons 3 op schok. De momenten dat papa me toelaat om eens enkel met haar op stap te gaan zijn schaars, maar zo leuk. Ze is pas 5, maar voor mij al echt een vriendin.

De ochtend van haar verjaardag was ze al om 5 uur wakker (hoe toepasselijk). Het feest kon niet snel genoeg beginnen. Er waren 8 kindjes op haar verjaardagsfeest. Mama was vooraf best zenuwachtig, je wil zo graag dat het plaatje klopt en dochterlief een superparty krijgt. Pannekoeken gegeten, t shirts gemaakt, muzikaal pak, veel gedansd. De kindjes waren eigenlijk echt braaf en heel enthousiast, een voorbeeldige bende (al was het ferm druk haha). Al de aandacht werd M. op bepaalde momenten wel te veel en daar werd ze pissig van, maar gelukkig is ze er weer door gekomen.
En toen ze de volgende ochtend wakker werd kon ze niet zwijgen over haar megasuperfeest!!
Mission accomplished haha.

Tweestrijd

Ik zit nog altijd in een serieuze tweestrijd, deze blog opdoeken, ja of nee. En als ik hem niet opdoek, op welke manier schrijf ik dan? Alles open en bloot, of zorgvuldig afwegen wat ik schrijf, met af en toe een leugentje omdat het dan spannender wordt... En de vraag die me het meest vanal bezig houdt: wie heeft er wat aan?? Want laten we eerlijk zijn, een schrijverstalent ben ik niet.
Maar bon, door het lezen vandaag van twee nieuwe blogs heb ik weer inspiratie. Ik vind het echt heerlijk om de gedachtengang van een ander te volgen, leer ervan, wordt er zelfs gelukkig van.

Met een beetje geluk ben ik morgen nog van hetzelfde gedacht en breng ik deze blog weer tot leven!

Dromen

Voor al degene die meegeleefd hebben met onze slapeloze nachten, wil ik toch effe laten weten dat er beterschap is!! G. slaapt min of meer door, vraagt geen melk meer midden in de nacht, al kan hij rond 5u wel beginnen "klagen" maar ja, kleintjes beginnen hun dag nu eenmaal vroeg he. Bijverschijnsel is nu wel dat ik heel wat meer droom, of me toch meer herinner.
Een ander gevolg is dat ik me weer veel gelukkiger voel! Niet dat het de voorbije tijd zo slecht was, maar dat ik op de fiets aan t zingen was is alweer effe geleden.
Ach, weer een moeilijke periode overwonnen! En nu wordt het alleen maar beter!