Waar is ie heen

Dankjewel lieve Cica voor de reactie. Zoals je ziet, je geeft me weer een reden om te schrijven.

Net een helse nacht achter de rug. M. aan het overgeven (van al die popcorn en warme choco in de cinema...) en G. weer zo onrustig als het maar zijn kan. Wat zou ik graag de oorzaak hiervan vinden! Ik wil hem zo graag helpen! Misschien toch terug naar de homeopaat... Al kunnen het ook weer de tandjes zijn, de "kwijl" loopt uit z'n mond en ik voel er precies weer twee doorkomen. Maar dat een klein kindje daardoor zo'n metamorfose ondergaat... Zelfs bij zn besnijdenis bleef hij lachen... Ik blijf maar geloven dat genoeg liefde en aandacht, ook 's nachts, de slechte dromen zal verjagen, als is menig ouder een ander mening toegedaan. Als zelf het warme plekje tussen ons twee je 's nachts niet kan kalmeren wat dan wel... Kon je maar begrijpen dat je bij ons echt veilig bent!

Update

Ja het is een heel tijdje geleden dat ik hier geschreven heb. Heeft iemand eigenlijk een idee of je ergens kan zien hoeveel keer je blog bekeken wordt? Zo weet ik of het nog de moeite is om hier nog te schrijven, of het iemand interesseert...

Maar bon, een update dus. Ondertussen is onze kleine man een beetje groot geworden, eind november is hij namelijk besneden. Mama had schrik, maar het is heel goed meegevallen. In het ziekenhuis zelf heeft hij wel veel gehuild maar dat was eerder de schrik van de vreemde omgeving en het gedacht van oeps, wat is er met mijn ... gebeurd haha. Maar thuis begon hij al meteen te spelen en zelfs bij het plassen had hij geen pijn. En ondertussen is mama heel blij met het resultaat!

Ook op een andere manier is mijn klein manneke wat groter geworden. Sinds maandag gaat hij naar de peutertuin. Ook deze overgang is zonder traantjes gebeurd. Zijn onthaalmoeke zal wel altijd een speciaal plaatsje in zn hart hebben, maar ook in de peutertuin voelde hij zich meteen thuis. En wat zijn ze verwonderd over hoeveel hij kan eten! Er heerst daar een leuke sfeer, vriendelijke madammen. G. is echt graag waar het druk is, want thuis slaat de verveling dikwijls toe. Nochtans valt er genoeg te beleven hoor...

En mijn grote dochter heeft maar weer eens bewezen dat ze een sterk karaktertje heeft. Ze was zo verslaafd aan haar tuut, als ze verdrietig was was het haar grote troost en ook in bed kon ze niet zonder. Maar op 6 december heeft ze dan toch haar tuut aan de Sint afgegeven. Zonder verpinken, zonder huilen, al moet ze het toch moeilijk gehad hebben denk ik dan. Een sterke madam kan ik alleen maar denken.

Volgende week kerstvakantie met vele plannen. Ik ben niet zo voor het uitgebreide feesten met dure champagne en een driegangenmenu, maar hou er wel van om in die periode veel mensen te bezoeken en te genieten van ons warm nest. Ook de magie van het kerstverhaal zal ik dit jaar op dekids trachten over te brengen.
Geniet ervan allemaal!

We wish you...

Plezant

Mijn kleine jongen is de laatste weken weer zoveel veranderd. Hij is weer blij als ik met hem speel, krijgt de slappe lach op de bus, verleid vreemden met z'n glimlach. Hij kan een heleboem gekke geluiden maken en groot nieuws, de laatste 3 dagen heeft hij 's nachts geen melkje meer gedronken!
Mama is eindelijk wat uitgeslapen aan het geraken en geloof me, het voelt goed.
Het is echt plezant om mama te zijn!

Heerlijk herkenning

Ik mag dan al voor de tweede maal mama zijn, maar als opvoedster van een peuter voel ik me toch vaak hulpeloos. En dan kom je op een forum met mama's met dezelfde struggles als jou. Ik had al schrik dat G. een echt driftkikkertje zou worden, maar wat blijkt? Bijna al die peutertjes hebben ervan! Kwaad om het minste, ontroostbaar na een kleine opmerking, onhandelbaar bij thuiskomst van de onthaalmoeder. De peuterpuberteit! Hem leren wat z'n grenzen zijn en wat lees ik nog, negeren mag! Ze doen het allemaal! En ik die dacht dat ik een strenge was en een ongevoelige moeder!
Ieder kind is gewoon een nieuwe zoektocht, elkaar iedere dag een beetje beter leren kennen. Beetje bij beetje de gevoeligheden van je kind ontdekken, verwonderd toekijken hoe een karaktertje zich ontwikkelt los van enige invloed van buitenaf, en genieten van het feit dat je nooit alles kan weten en iedere dag nieuwe kennis brengt. Mama zijn is fantastisch.

Tussen herfst en lente

Dit weekend was het een heerlijk weertje, zaterdag neigde het naar heerlijk herfst, zondag naar heerlijk lente. Ik had zo'n spijt dat ik geen fototoestel had meegenomen bij onze uitjes, want het is alweer een tijdje geleden dat ik foto's gemaakt heb. En een stappende G. tussen de vallende blaadjes, daar wil ik echt wat kiekjes van.
Morgen ga ik trouwens met M.'s klasje mee op herfstwandeling, dan gaat jet toestel zeker mee. Als ik tenminste m'n handen niet vol heb aan een aantal wilden op kleuterleeftijd haha.

Ook de kiestijd is hier aangebroken, vorige week stond G. z'n ene kaak vuurrood, nu weer de andere. Met moeilijke nachten als gevolg natuurlijk. Maar weten waarvoor hij huilt maakt het veel draaglijker, geloof me.

Partytime

Dit weekend was het even feest voor mama en papa. De kids mochten van zaterdagmiddag bij oma en opa, en wij mochten 's avonds naar een concert van Anthony B. En het was echt fantastisch: sweet reggae music, heel veel gedanst en gelachen. Natuurlijk weer veel te weinig geslapen maar het was het waard. Ik kan er weer voor eventjes tegen. Mijn kinderen zijn mijn alles en ik kan ze moeilijk missen, maar effe tijd nemen voor mezelf en m'n man doet wonderen, mijn geest is weer open.
Oma heeft wel afgezien, G. was 's nachts ongeveer ieder uur wakker. Maar overdag vond hij het heerlijk om bij oma en opa te zijn. Cica belde vandaag om te zeggen dat hij koorts had met daarbij één vuurrode kaak, tandjes dus.

O ja, ik denk dat ik kan zeggen dat G. nu officieel loopt! Hij kruipt nog graag en valt nog vaak, maar kan toch al het huis rondwandelen. Weer een mijlpaal.

Help! Help!

Gelukkig heb ik een blog, want mensen, ik moet ergens mijn frustraties kwijt. De nachtelijke storingen gaan van kwaad naar erger, ik ben zoooo moe. Op 15 maand heb ik amper een nacht doorgeslapen, ik vroeg me soms af waar ik de energie vandaan haalde, maar overdag bleef ik een vrolijk en gelukkig persoon. Maar ik vrees dat mijn reserves beginnen op te geraken. Al een tijdje heb ik serieuze stemmingswisselingen: de ene dag breng ik fluitend door, de andere zou ik om het minste een potje huilen. Ik gaf mijn hormonen de schuld, maar ik ben precies een stukje van mezelf kwijt. "Overspannen" vind ik zo'n vies woord, ik wil echt geen slachtoffer worden van de ziekte van deze tijd. No way. Maar als ik tegen mn kinderen begin te schreeuwen moet er toch iets mis zijn.
Zou mijn baas het erg vinden als ik op mn bureau snel een dutje doe? haha

Help!!

De nachten met onze zoon zijn weer ferm verslechterd. Deze nacht was hij gewoon bang van mij! Echt waar, hij wordt wakker, ziet mij en begint te krijsen tot wanneer hij z'n pa ziet! Ik mag hem dan wel zn melk geven hoor, daar ben ik wel goed voor. En overdag is het nu allemaal mama dat de klok slaat. Dat klein manneke wordt gewoon geplaagd door nachtmerries en misschien een ganse horde enge geesten, net als zijn zusje rond die leeftijd. Hij mag tussen ons slapen, bij het minste geluid staan we aan z'n bed, en toch voelt ons manneke zich niet veilig. Misschien moeten we eens naar een "geestenuitdrijver" ofzo. Pfff, ik wou dat hij kon praten en zeggen wat er is.

Ik wil dansen!!

Mijn lieve dochter is helemaal gek van dansen. Deze zomer is ze met een paar vriendinnetjes eens op het podium geklommen bij een optreden van een ghanese groep en sindsdien heeft ze de smaak echt goed te pakken. Dus zijn we zondag maar eens naar de opendeurdag van een dansschool hier in de buurt getrokken. Eerst heel enthousiast meegedaan met de eerste sessie kleuterdansen en daarna een sessie ritme en dans, met live percussie. Echt dansen kan je het nog niet noemen, eerder expressie en ervaren wat je met je lichaam allemaal kan doen. Ook G. was niet te houden, constant kroop hij naar die djembé's en keek vol bewondering naar de trommelaars. Wie weet worden ze ooit een beroemd duo haha, wat zou mama trots zijn. ik wacht nog even met haar in te schrijven, G. heeft nog zoveel nood aan een middagslaap en dan wordt het moeilijk om zus te brengen. Ach, ze heeft nog zoveel tijd.

Nadenkertje

Het is voor ons belangrijk om goede gedachten te hebben,
want we worden wat we denken

Birthdayparty

Het schooljaar begint goed. Woensdag was M. al uitgenodigd voor een verjaardagsfeestje. In de eerste kleuterklas is ze 1 keer mogen gaan, maar daar bleef het ook bij. Maar vanaf de tweede kleuterklas begint dat echt he, dan ontstaan zogezegd de eerste echte vriendschappen. Ik weet al niet hoe ik dat van haar ga regelen in februari. Enerzijds de familie, anderzijds ons vrienden met kids en dan nog eens de klasgenootjes (en als het aan haar ligt nodigt ze de ganse klas en meer uit!). Met andere woorden, ik zou een ganse zaal moeten afhuren, maar zo zot ben ik nu ook niet.

Het was een echte meiden verjaardag, compleet in K3-stijl. Ik geloof 10 meisjes en 1 jongen, de playboy van de bende. Bij het afhalen van de kids werden de mama's op een lekker glaasje wijn getracteerd (alé meer dan één haha). Heel plezant om die andere mama's zo wat beter te leren kennen, veel leukere mama's trouwens dan die van in de eerste kleuterklas (er waren 2 eerste kleuterklasjes die nu samen zitten).

Wat me wel opviel is dat er enkel "belgische" kindjes uitgenodigd waren. Niet dat die ouders racist zijn, verre van. En mijn dochter is nu ook geen typisch belg, maar ik denk dat jullie wel snappen wat ik bedoel. Op de speelplaats zie je het ook, turkse kindjes spelen alleen met turkse kindjes enz. Tja, en hoe verklaar je dat? Is dat ons instinct? Soort zoekt soort? Maar gemengde relaties tonen dan weer aan dat de mens toch tot meer in staat is. Bij mij is het net het vreemde dat me aantrekt, en ik hoop dat dat bij mn kids ook zo zal zijn. Maakt het leven gewoon veel interessanter.

Vervolg homeopaat

Het bezoek aan de homeopaat vorige week viel ferm mee. De man was goedgezind en onze zoon was de kalmheid zelve. Aan M.'s gesnurk is waarschijnlijk niet veel te doen, haar poliepen zijn de kwaaddoener. En G. kreeg blauwe monnikskap voorgeschreven. En geloof het of niet, de avond na de inname sliep hij al veel rustiger!! Doorslapen doet hij niet, maar hij valt weer kalm in slaap, houdt het langer uit in zn bedje en is minder hysterisch. En nog iets: het zal me bijna niks kosten, ik zit nu bij Securex en die zouden volgens hem bijna alles terugbetalen! De klassieke geneeskunde kan de pot op, voortaan ga ik naar de homeopaat!

Eerste schooldag

Weer een grote stap voor een klein mensje. Mijn lieve dochter heeft vandaag haar "intrek genomen" in de tweede kleuterklas! Bij haar waren er geen traantjes te zien, maar ikzelf was tot mn eigen verbazing redelijk emotioneel ( k loop vandaag ook doodmoe dus zal het daar maar aan wijten). Ze was wel heel wat minder spraakzaam dan anders, ze moet haar plaatsje opnieuw heroveren zeg maar. Ik ben zo benieuwd naar haar verhalen. Met kinderen is het leven gewoon nooit saai.

Hij staat alleen!!

Sinds vandaag staat mn zoontje zonder steun! Hij kan het wel al 15 sec en probeert steeds opnieuw. Binnen een paar weken waggelt hij gewoon door ons huis! Ik kijk er zo naar uit, een nieuwe mijlpaal in zicht.

Naar de homeopaat

Ik twijfelde, maar mijn lieve mama heeft me toch weer overhaald om naar de homeopaat te stappen. De laatste keer zijn we geweest voor een rare plek op mijn dochters been (hij heeft de vlek niet eens bekeken) en de angstdromen die ze toen had. De vlek en de angsten zijn na een tijdje verdwenen, maar was dat werkelijk het werk van die man?
Rond mn 18e ben ik er ook eens geweest omdat ik de ene verkoudheid na de andere had. En inderdaad, mijn weerstand is toen fel verbeterd.
Het is eigenlijk niet de homeopathie die ik niet vertrouw, eerder de kundigheid van die man. Als dokter moet je toch over een zekere gevoeligheid beschikken. Ik weet nog dat dochterlief in die tijd ook enorme angst had van dokters, en die man wist er niet beter op dan een spuit uit zn kast te halen, waardoor ze de ganse visite huilde. Verder hou ik ook niet vann z'n gevoel van humor en hij verklaart ook niks. Maar bon, baadt het niet dan schaadt het niet.
ik ga dus zeker eens informeren naar een remedie voor mijn dochters nachtelijk gesnurk en verder willen we graag dat z'n eczeem verdwijnt en dat hij eindelijk eens doorslaapt. Niet teveel gevraagd toch?

Snurken

Mijn elegante, lieftallige prinsessendochter snurkt! En niet zo'n klein beetje. Nomaal merk ik daar niet zoveel van omdat ze thuis op een aparte kamer slaapt maar na 3 dagen op één kamer aan zee heb ik verwonderd een aantal van die snurkconcerten aanhoord. Maar voor de rest was het heel leuk hoor aan zee. Ondanks het slecht weer hebben de kids veel plezier gehad op het strand en on s appartementje was ook best gezellig. Afgezien van de warme nachten tussen mijn twee kids in een tweepersoonsbed ben ik heel ontspannen terug naar huis gekeerd. Danku lieve vriendin!