Help! Help!

Gelukkig heb ik een blog, want mensen, ik moet ergens mijn frustraties kwijt. De nachtelijke storingen gaan van kwaad naar erger, ik ben zoooo moe. Op 15 maand heb ik amper een nacht doorgeslapen, ik vroeg me soms af waar ik de energie vandaan haalde, maar overdag bleef ik een vrolijk en gelukkig persoon. Maar ik vrees dat mijn reserves beginnen op te geraken. Al een tijdje heb ik serieuze stemmingswisselingen: de ene dag breng ik fluitend door, de andere zou ik om het minste een potje huilen. Ik gaf mijn hormonen de schuld, maar ik ben precies een stukje van mezelf kwijt. "Overspannen" vind ik zo'n vies woord, ik wil echt geen slachtoffer worden van de ziekte van deze tijd. No way. Maar als ik tegen mn kinderen begin te schreeuwen moet er toch iets mis zijn.
Zou mijn baas het erg vinden als ik op mn bureau snel een dutje doe? haha

Help!!

De nachten met onze zoon zijn weer ferm verslechterd. Deze nacht was hij gewoon bang van mij! Echt waar, hij wordt wakker, ziet mij en begint te krijsen tot wanneer hij z'n pa ziet! Ik mag hem dan wel zn melk geven hoor, daar ben ik wel goed voor. En overdag is het nu allemaal mama dat de klok slaat. Dat klein manneke wordt gewoon geplaagd door nachtmerries en misschien een ganse horde enge geesten, net als zijn zusje rond die leeftijd. Hij mag tussen ons slapen, bij het minste geluid staan we aan z'n bed, en toch voelt ons manneke zich niet veilig. Misschien moeten we eens naar een "geestenuitdrijver" ofzo. Pfff, ik wou dat hij kon praten en zeggen wat er is.

Ik wil dansen!!

Mijn lieve dochter is helemaal gek van dansen. Deze zomer is ze met een paar vriendinnetjes eens op het podium geklommen bij een optreden van een ghanese groep en sindsdien heeft ze de smaak echt goed te pakken. Dus zijn we zondag maar eens naar de opendeurdag van een dansschool hier in de buurt getrokken. Eerst heel enthousiast meegedaan met de eerste sessie kleuterdansen en daarna een sessie ritme en dans, met live percussie. Echt dansen kan je het nog niet noemen, eerder expressie en ervaren wat je met je lichaam allemaal kan doen. Ook G. was niet te houden, constant kroop hij naar die djembé's en keek vol bewondering naar de trommelaars. Wie weet worden ze ooit een beroemd duo haha, wat zou mama trots zijn. ik wacht nog even met haar in te schrijven, G. heeft nog zoveel nood aan een middagslaap en dan wordt het moeilijk om zus te brengen. Ach, ze heeft nog zoveel tijd.

Nadenkertje

Het is voor ons belangrijk om goede gedachten te hebben,
want we worden wat we denken

Birthdayparty

Het schooljaar begint goed. Woensdag was M. al uitgenodigd voor een verjaardagsfeestje. In de eerste kleuterklas is ze 1 keer mogen gaan, maar daar bleef het ook bij. Maar vanaf de tweede kleuterklas begint dat echt he, dan ontstaan zogezegd de eerste echte vriendschappen. Ik weet al niet hoe ik dat van haar ga regelen in februari. Enerzijds de familie, anderzijds ons vrienden met kids en dan nog eens de klasgenootjes (en als het aan haar ligt nodigt ze de ganse klas en meer uit!). Met andere woorden, ik zou een ganse zaal moeten afhuren, maar zo zot ben ik nu ook niet.

Het was een echte meiden verjaardag, compleet in K3-stijl. Ik geloof 10 meisjes en 1 jongen, de playboy van de bende. Bij het afhalen van de kids werden de mama's op een lekker glaasje wijn getracteerd (alé meer dan één haha). Heel plezant om die andere mama's zo wat beter te leren kennen, veel leukere mama's trouwens dan die van in de eerste kleuterklas (er waren 2 eerste kleuterklasjes die nu samen zitten).

Wat me wel opviel is dat er enkel "belgische" kindjes uitgenodigd waren. Niet dat die ouders racist zijn, verre van. En mijn dochter is nu ook geen typisch belg, maar ik denk dat jullie wel snappen wat ik bedoel. Op de speelplaats zie je het ook, turkse kindjes spelen alleen met turkse kindjes enz. Tja, en hoe verklaar je dat? Is dat ons instinct? Soort zoekt soort? Maar gemengde relaties tonen dan weer aan dat de mens toch tot meer in staat is. Bij mij is het net het vreemde dat me aantrekt, en ik hoop dat dat bij mn kids ook zo zal zijn. Maakt het leven gewoon veel interessanter.

Vervolg homeopaat

Het bezoek aan de homeopaat vorige week viel ferm mee. De man was goedgezind en onze zoon was de kalmheid zelve. Aan M.'s gesnurk is waarschijnlijk niet veel te doen, haar poliepen zijn de kwaaddoener. En G. kreeg blauwe monnikskap voorgeschreven. En geloof het of niet, de avond na de inname sliep hij al veel rustiger!! Doorslapen doet hij niet, maar hij valt weer kalm in slaap, houdt het langer uit in zn bedje en is minder hysterisch. En nog iets: het zal me bijna niks kosten, ik zit nu bij Securex en die zouden volgens hem bijna alles terugbetalen! De klassieke geneeskunde kan de pot op, voortaan ga ik naar de homeopaat!

Eerste schooldag

Weer een grote stap voor een klein mensje. Mijn lieve dochter heeft vandaag haar "intrek genomen" in de tweede kleuterklas! Bij haar waren er geen traantjes te zien, maar ikzelf was tot mn eigen verbazing redelijk emotioneel ( k loop vandaag ook doodmoe dus zal het daar maar aan wijten). Ze was wel heel wat minder spraakzaam dan anders, ze moet haar plaatsje opnieuw heroveren zeg maar. Ik ben zo benieuwd naar haar verhalen. Met kinderen is het leven gewoon nooit saai.