Zo schoon

Broer en zus groeien zo naar elkaar toe. Voor mij onbekend, ik heb namelijk geen broer noch zus. Hij kan nu eindelijk haar naam zeggen in z'n eigen woorden: "Biba"; en deze morgen kreeg zij alle knuffels en ik niet één. Ze deelt stiekem snoepjes met haar broer, en hij zegt wel 10 keer op een dag "mooi" als ie naar zn zusje kijkt. Deze avond was het afscheid bij het slapengaan zelfs moeilijk, zijn Biba werd eerst nog overladen met kusjes.
Ze kunnen ook ruzie maken hoor, want alles is van hem en alles is van haar. Maar dat duurt meestal nooit lang.
Ze binnenkort samen laten slapen lijkt nu echt een goed idee.
Echt, als je het mij vraagt, is er geen schoner cadeau op de wereld dan een broer of zus.

Sneeuwwitje en de prins

B'day prinses

Vorige week was het de verjaardag van mijn grote dochter! 5 jaar! Ik heb haar effe lief gevraagd of ze toch niet opnieuw 3 wou worden ipv 5, maar het antwoord was negatief. Jongens, wat wordt ze groot! T is alweer 5 jaar geleden dat ze op de wereld kwam. En God, ik was zo gelukkig! Die eerste dagen waren doorspekt van euforie, voor mij was ze de prachtigste baby op aarde. We hebben een fantastische tijd gehad samen, voor broertje kwam. Wat lijkt dat lang geleden. Nu zijn we altijd met ons 3 op schok. De momenten dat papa me toelaat om eens enkel met haar op stap te gaan zijn schaars, maar zo leuk. Ze is pas 5, maar voor mij al echt een vriendin.

De ochtend van haar verjaardag was ze al om 5 uur wakker (hoe toepasselijk). Het feest kon niet snel genoeg beginnen. Er waren 8 kindjes op haar verjaardagsfeest. Mama was vooraf best zenuwachtig, je wil zo graag dat het plaatje klopt en dochterlief een superparty krijgt. Pannekoeken gegeten, t shirts gemaakt, muzikaal pak, veel gedansd. De kindjes waren eigenlijk echt braaf en heel enthousiast, een voorbeeldige bende (al was het ferm druk haha). Al de aandacht werd M. op bepaalde momenten wel te veel en daar werd ze pissig van, maar gelukkig is ze er weer door gekomen.
En toen ze de volgende ochtend wakker werd kon ze niet zwijgen over haar megasuperfeest!!
Mission accomplished haha.

Tweestrijd

Ik zit nog altijd in een serieuze tweestrijd, deze blog opdoeken, ja of nee. En als ik hem niet opdoek, op welke manier schrijf ik dan? Alles open en bloot, of zorgvuldig afwegen wat ik schrijf, met af en toe een leugentje omdat het dan spannender wordt... En de vraag die me het meest vanal bezig houdt: wie heeft er wat aan?? Want laten we eerlijk zijn, een schrijverstalent ben ik niet.
Maar bon, door het lezen vandaag van twee nieuwe blogs heb ik weer inspiratie. Ik vind het echt heerlijk om de gedachtengang van een ander te volgen, leer ervan, wordt er zelfs gelukkig van.

Met een beetje geluk ben ik morgen nog van hetzelfde gedacht en breng ik deze blog weer tot leven!