Vorige week was het de verjaardag van mijn grote dochter! 5 jaar! Ik heb haar effe lief gevraagd of ze toch niet opnieuw 3 wou worden ipv 5, maar het antwoord was negatief. Jongens, wat wordt ze groot! T is alweer 5 jaar geleden dat ze op de wereld kwam. En God, ik was zo gelukkig! Die eerste dagen waren doorspekt van euforie, voor mij was ze de prachtigste baby op aarde. We hebben een fantastische tijd gehad samen, voor broertje kwam. Wat lijkt dat lang geleden. Nu zijn we altijd met ons 3 op schok. De momenten dat papa me toelaat om eens enkel met haar op stap te gaan zijn schaars, maar zo leuk. Ze is pas 5, maar voor mij al echt een vriendin.
De ochtend van haar verjaardag was ze al om 5 uur wakker (hoe toepasselijk). Het feest kon niet snel genoeg beginnen. Er waren 8 kindjes op haar verjaardagsfeest. Mama was vooraf best zenuwachtig, je wil zo graag dat het plaatje klopt en dochterlief een superparty krijgt. Pannekoeken gegeten, t shirts gemaakt, muzikaal pak, veel gedansd. De kindjes waren eigenlijk echt braaf en heel enthousiast, een voorbeeldige bende (al was het ferm druk haha). Al de aandacht werd M. op bepaalde momenten wel te veel en daar werd ze pissig van, maar gelukkig is ze er weer door gekomen.
En toen ze de volgende ochtend wakker werd kon ze niet zwijgen over haar megasuperfeest!!
Mission accomplished haha.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Ik kan het niet geloven ......Ook al staat het op de kalender ...... Ik heb M geen gelukkige verjaardag gewenst.....geen kaartje.......niets.
O o o wat ben ik plots misselijk.
M , het was duidelijk een heel leuk feestje en van mij krijg je binnenkort nog drie dikke zoenen , een hoop knuffels en .....
Een reactie posten