De gemengde bloedjes

Ziggi & The Renaissance band

2009-03-23T03:23:00.000-07:00

Een lekker avondje uit. Zaterdagavond zijn we naar de AB getrokken voor Ziggi & The Renaissance Band, een reggae band uit Nederland met een jonge zanger met enorm talent. En zijn nummers zijn zo catchy, je hoort ze één maal en ze blijven in je hoofd hangen. Zondagmorgen was het van dat. Op deze link vind je een voorsmaakje: http://www.youtube.com/watch?v=YLGGAPVQ4Nk
En niet te vergeten: hij heeft zo'n schattige uitstraling, echt eentje om op te eten die Ziggi ;-).
Op dergelijke feestjes word ik wel steeds weer geconfronteerd met mijn chronische vermoeidheid. In rokerige ruimtes met een heleboel mensen maakt die vermoeidheid me echt ongemakkelijk, en mn bloeddruk daalt sebiet. Om flauwvallen te voorkomen ben ik af en toe een luchtje gaan scheppen, om dan weer te gaan verder dansen. En gelukkig waren we met een busje met chauffeur dat ingelegd was door vzw Driewerf Hoera, mede-organisator van dit concert met hometown Eeklo (ook mijn hometown). Big up for the initiative!!

De kids hebben het goed gehad bij oma en opa. ik ben ze zondagmiddag gaan ophalen op de kermis. M. helemaal in haar nopjes, maar de kleinste liet duidelijk merken dat de kermis absoluut niet zijn favoriete terrein was. En t was duidelijk dat ie zn mama had gemist!

T is altijd een tweestrijd. Enerzijds het zoete genot van nachtelijke feestjes dat lonkt, anderzijds de moederkloek in mij die de kindjes liefst dicht bij haar heeft. Daarom: een oproep voor meer kindvriendelijke parties overdag! God, wat kijk ik uit naar de festivalletjes!

Half

2009-03-05T03:18:00.000-08:00

Geen betere beschrijving mogelijk, deze week ben ik echt maar half. Mijn verstand is gehalveerd, net zoals mijn humeur en mijn geur- en smaakvermogen. Over dat laatste overdrijf ik echt niet, de hele wereld stinkt momenteel voor mij en met mijn smaak is het al niet veel beter. Reden: een verschrikkelijk vervelende kopvalling. Ik beleef alles precies met een waas rondom mij. Ik had het liefste de hele week in mn bed gelegen, maar ik ben net niet ziek genoeg om daaraan toe te geven. Bijgevolg ben ik maandag maar gaan werken, dinsdag congé genomen en thuis heel wat opgerommeld en naar de coiffeur geweest (en daar 2,5 u gezeten want ze hadden een foutje gemaakt met mn kleur grrr al goed dat ik de ammoniak niet rook), woensdag zaagmama gespeeld en er uiteindelijk toch nog in geslaagd mn kids een leuke middag te bezorgen. En vandaag voel ik me nog steeds niet beter. Het doet me weer beseffen hoe goed ik het wel niet heb, alé als ik gezond ben tenminste.

Zo schoon

2009-02-26T12:07:00.000-08:00

Broer en zus groeien zo naar elkaar toe. Voor mij onbekend, ik heb namelijk geen broer noch zus. Hij kan nu eindelijk haar naam zeggen in z'n eigen woorden: "Biba"; en deze morgen kreeg zij alle knuffels en ik niet één. Ze deelt stiekem snoepjes met haar broer, en hij zegt wel 10 keer op een dag "mooi" als ie naar zn zusje kijkt. Deze avond was het afscheid bij het slapengaan zelfs moeilijk, zijn Biba werd eerst nog overladen met kusjes.
Ze kunnen ook ruzie maken hoor, want alles is van hem en alles is van haar. Maar dat duurt meestal nooit lang.
Ze binnenkort samen laten slapen lijkt nu echt een goed idee.
Echt, als je het mij vraagt, is er geen schoner cadeau op de wereld dan een broer of zus.

Sneeuwwitje en de prins

2009-02-13T04:09:00.000-08:00

B'day prinses

2009-02-13T03:15:00.000-08:00

Vorige week was het de verjaardag van mijn grote dochter! 5 jaar! Ik heb haar effe lief gevraagd of ze toch niet opnieuw 3 wou worden ipv 5, maar het antwoord was negatief. Jongens, wat wordt ze groot! T is alweer 5 jaar geleden dat ze op de wereld kwam. En God, ik was zo gelukkig! Die eerste dagen waren doorspekt van euforie, voor mij was ze de prachtigste baby op aarde. We hebben een fantastische tijd gehad samen, voor broertje kwam. Wat lijkt dat lang geleden. Nu zijn we altijd met ons 3 op schok. De momenten dat papa me toelaat om eens enkel met haar op stap te gaan zijn schaars, maar zo leuk. Ze is pas 5, maar voor mij al echt een vriendin.

De ochtend van haar verjaardag was ze al om 5 uur wakker (hoe toepasselijk). Het feest kon niet snel genoeg beginnen. Er waren 8 kindjes op haar verjaardagsfeest. Mama was vooraf best zenuwachtig, je wil zo graag dat het plaatje klopt en dochterlief een superparty krijgt. Pannekoeken gegeten, t shirts gemaakt, muzikaal pak, veel gedansd. De kindjes waren eigenlijk echt braaf en heel enthousiast, een voorbeeldige bende (al was het ferm druk haha). Al de aandacht werd M. op bepaalde momenten wel te veel en daar werd ze pissig van, maar gelukkig is ze er weer door gekomen.
En toen ze de volgende ochtend wakker werd kon ze niet zwijgen over haar megasuperfeest!!
Mission accomplished haha.

Tweestrijd

2009-02-12T07:36:00.000-08:00

Ik zit nog altijd in een serieuze tweestrijd, deze blog opdoeken, ja of nee. En als ik hem niet opdoek, op welke manier schrijf ik dan? Alles open en bloot, of zorgvuldig afwegen wat ik schrijf, met af en toe een leugentje omdat het dan spannender wordt... En de vraag die me het meest vanal bezig houdt: wie heeft er wat aan?? Want laten we eerlijk zijn, een schrijverstalent ben ik niet.
Maar bon, door het lezen vandaag van twee nieuwe blogs heb ik weer inspiratie. Ik vind het echt heerlijk om de gedachtengang van een ander te volgen, leer ervan, wordt er zelfs gelukkig van.

Met een beetje geluk ben ik morgen nog van hetzelfde gedacht en breng ik deze blog weer tot leven!

Dromen

2009-01-19T07:19:00.000-08:00

Voor al degene die meegeleefd hebben met onze slapeloze nachten, wil ik toch effe laten weten dat er beterschap is!! G. slaapt min of meer door, vraagt geen melk meer midden in de nacht, al kan hij rond 5u wel beginnen "klagen" maar ja, kleintjes beginnen hun dag nu eenmaal vroeg he. Bijverschijnsel is nu wel dat ik heel wat meer droom, of me toch meer herinner.
Een ander gevolg is dat ik me weer veel gelukkiger voel! Niet dat het de voorbije tijd zo slecht was, maar dat ik op de fiets aan t zingen was is alweer effe geleden.
Ach, weer een moeilijke periode overwonnen! En nu wordt het alleen maar beter!

Happy New Year

2009-01-03T12:40:00.000-08:00

Aan alle lezertjes van mijn blogje, een heel fijn 2009 gewenst! De kerstvakantie was zoooo plezant, t zal maandag serieus afkicken worden. Voorlopig geen schrijfkriebels, maar ik laat gauw weer iets horen. Toedeloe!

Waar is ie heen

2008-12-22T08:03:00.000-08:00

Dankjewel lieve Cica voor de reactie. Zoals je ziet, je geeft me weer een reden om te schrijven.

Net een helse nacht achter de rug. M. aan het overgeven (van al die popcorn en warme choco in de cinema...) en G. weer zo onrustig als het maar zijn kan. Wat zou ik graag de oorzaak hiervan vinden! Ik wil hem zo graag helpen! Misschien toch terug naar de homeopaat... Al kunnen het ook weer de tandjes zijn, de "kwijl" loopt uit z'n mond en ik voel er precies weer twee doorkomen. Maar dat een klein kindje daardoor zo'n metamorfose ondergaat... Zelfs bij zn besnijdenis bleef hij lachen... Ik blijf maar geloven dat genoeg liefde en aandacht, ook 's nachts, de slechte dromen zal verjagen, als is menig ouder een ander mening toegedaan. Als zelf het warme plekje tussen ons twee je 's nachts niet kan kalmeren wat dan wel... Kon je maar begrijpen dat je bij ons echt veilig bent!

Update

2008-12-19T01:56:00.000-08:00

Ja het is een heel tijdje geleden dat ik hier geschreven heb. Heeft iemand eigenlijk een idee of je ergens kan zien hoeveel keer je blog bekeken wordt? Zo weet ik of het nog de moeite is om hier nog te schrijven, of het iemand interesseert...

Maar bon, een update dus. Ondertussen is onze kleine man een beetje groot geworden, eind november is hij namelijk besneden. Mama had schrik, maar het is heel goed meegevallen. In het ziekenhuis zelf heeft hij wel veel gehuild maar dat was eerder de schrik van de vreemde omgeving en het gedacht van oeps, wat is er met mijn ... gebeurd haha. Maar thuis begon hij al meteen te spelen en zelfs bij het plassen had hij geen pijn. En ondertussen is mama heel blij met het resultaat!

Ook op een andere manier is mijn klein manneke wat groter geworden. Sinds maandag gaat hij naar de peutertuin. Ook deze overgang is zonder traantjes gebeurd. Zijn onthaalmoeke zal wel altijd een speciaal plaatsje in zn hart hebben, maar ook in de peutertuin voelde hij zich meteen thuis. En wat zijn ze verwonderd over hoeveel hij kan eten! Er heerst daar een leuke sfeer, vriendelijke madammen. G. is echt graag waar het druk is, want thuis slaat de verveling dikwijls toe. Nochtans valt er genoeg te beleven hoor...

En mijn grote dochter heeft maar weer eens bewezen dat ze een sterk karaktertje heeft. Ze was zo verslaafd aan haar tuut, als ze verdrietig was was het haar grote troost en ook in bed kon ze niet zonder. Maar op 6 december heeft ze dan toch haar tuut aan de Sint afgegeven. Zonder verpinken, zonder huilen, al moet ze het toch moeilijk gehad hebben denk ik dan. Een sterke madam kan ik alleen maar denken.

Volgende week kerstvakantie met vele plannen. Ik ben niet zo voor het uitgebreide feesten met dure champagne en een driegangenmenu, maar hou er wel van om in die periode veel mensen te bezoeken en te genieten van ons warm nest. Ook de magie van het kerstverhaal zal ik dit jaar op dekids trachten over te brengen.
Geniet ervan allemaal!

We wish you...

2008-12-19T01:55:00.001-08:00

Plezant

2008-11-07T12:11:00.000-08:00

Mijn kleine jongen is de laatste weken weer zoveel veranderd. Hij is weer blij als ik met hem speel, krijgt de slappe lach op de bus, verleid vreemden met z'n glimlach. Hij kan een heleboem gekke geluiden maken en groot nieuws, de laatste 3 dagen heeft hij 's nachts geen melkje meer gedronken!
Mama is eindelijk wat uitgeslapen aan het geraken en geloof me, het voelt goed.
Het is echt plezant om mama te zijn!

Heerlijk herkenning

2008-10-17T12:05:00.000-07:00

Ik mag dan al voor de tweede maal mama zijn, maar als opvoedster van een peuter voel ik me toch vaak hulpeloos. En dan kom je op een forum met mama's met dezelfde struggles als jou. Ik had al schrik dat G. een echt driftkikkertje zou worden, maar wat blijkt? Bijna al die peutertjes hebben ervan! Kwaad om het minste, ontroostbaar na een kleine opmerking, onhandelbaar bij thuiskomst van de onthaalmoeder. De peuterpuberteit! Hem leren wat z'n grenzen zijn en wat lees ik nog, negeren mag! Ze doen het allemaal! En ik die dacht dat ik een strenge was en een ongevoelige moeder!
Ieder kind is gewoon een nieuwe zoektocht, elkaar iedere dag een beetje beter leren kennen. Beetje bij beetje de gevoeligheden van je kind ontdekken, verwonderd toekijken hoe een karaktertje zich ontwikkelt los van enige invloed van buitenaf, en genieten van het feit dat je nooit alles kan weten en iedere dag nieuwe kennis brengt. Mama zijn is fantastisch.

Tussen herfst en lente

2008-10-13T03:10:00.000-07:00

Dit weekend was het een heerlijk weertje, zaterdag neigde het naar heerlijk herfst, zondag naar heerlijk lente. Ik had zo'n spijt dat ik geen fototoestel had meegenomen bij onze uitjes, want het is alweer een tijdje geleden dat ik foto's gemaakt heb. En een stappende G. tussen de vallende blaadjes, daar wil ik echt wat kiekjes van.
Morgen ga ik trouwens met M.'s klasje mee op herfstwandeling, dan gaat jet toestel zeker mee. Als ik tenminste m'n handen niet vol heb aan een aantal wilden op kleuterleeftijd haha.

Ook de kiestijd is hier aangebroken, vorige week stond G. z'n ene kaak vuurrood, nu weer de andere. Met moeilijke nachten als gevolg natuurlijk. Maar weten waarvoor hij huilt maakt het veel draaglijker, geloof me.

Partytime

2008-10-06T07:02:00.000-07:00

Dit weekend was het even feest voor mama en papa. De kids mochten van zaterdagmiddag bij oma en opa, en wij mochten 's avonds naar een concert van Anthony B. En het was echt fantastisch: sweet reggae music, heel veel gedanst en gelachen. Natuurlijk weer veel te weinig geslapen maar het was het waard. Ik kan er weer voor eventjes tegen. Mijn kinderen zijn mijn alles en ik kan ze moeilijk missen, maar effe tijd nemen voor mezelf en m'n man doet wonderen, mijn geest is weer open.
Oma heeft wel afgezien, G. was 's nachts ongeveer ieder uur wakker. Maar overdag vond hij het heerlijk om bij oma en opa te zijn. Cica belde vandaag om te zeggen dat hij koorts had met daarbij één vuurrode kaak, tandjes dus.

O ja, ik denk dat ik kan zeggen dat G. nu officieel loopt! Hij kruipt nog graag en valt nog vaak, maar kan toch al het huis rondwandelen. Weer een mijlpaal.

Help! Help!

2008-09-29T03:13:00.000-07:00

Gelukkig heb ik een blog, want mensen, ik moet ergens mijn frustraties kwijt. De nachtelijke storingen gaan van kwaad naar erger, ik ben zoooo moe. Op 15 maand heb ik amper een nacht doorgeslapen, ik vroeg me soms af waar ik de energie vandaan haalde, maar overdag bleef ik een vrolijk en gelukkig persoon. Maar ik vrees dat mijn reserves beginnen op te geraken. Al een tijdje heb ik serieuze stemmingswisselingen: de ene dag breng ik fluitend door, de andere zou ik om het minste een potje huilen. Ik gaf mijn hormonen de schuld, maar ik ben precies een stukje van mezelf kwijt. "Overspannen" vind ik zo'n vies woord, ik wil echt geen slachtoffer worden van de ziekte van deze tijd. No way. Maar als ik tegen mn kinderen begin te schreeuwen moet er toch iets mis zijn.
Zou mijn baas het erg vinden als ik op mn bureau snel een dutje doe? haha

Help!!

2008-09-26T06:35:00.000-07:00

De nachten met onze zoon zijn weer ferm verslechterd. Deze nacht was hij gewoon bang van mij! Echt waar, hij wordt wakker, ziet mij en begint te krijsen tot wanneer hij z'n pa ziet! Ik mag hem dan wel zn melk geven hoor, daar ben ik wel goed voor. En overdag is het nu allemaal mama dat de klok slaat. Dat klein manneke wordt gewoon geplaagd door nachtmerries en misschien een ganse horde enge geesten, net als zijn zusje rond die leeftijd. Hij mag tussen ons slapen, bij het minste geluid staan we aan z'n bed, en toch voelt ons manneke zich niet veilig. Misschien moeten we eens naar een "geestenuitdrijver" ofzo. Pfff, ik wou dat hij kon praten en zeggen wat er is.

Ik wil dansen!!

2008-09-22T12:16:00.000-07:00

Mijn lieve dochter is helemaal gek van dansen. Deze zomer is ze met een paar vriendinnetjes eens op het podium geklommen bij een optreden van een ghanese groep en sindsdien heeft ze de smaak echt goed te pakken. Dus zijn we zondag maar eens naar de opendeurdag van een dansschool hier in de buurt getrokken. Eerst heel enthousiast meegedaan met de eerste sessie kleuterdansen en daarna een sessie ritme en dans, met live percussie. Echt dansen kan je het nog niet noemen, eerder expressie en ervaren wat je met je lichaam allemaal kan doen. Ook G. was niet te houden, constant kroop hij naar die djembé's en keek vol bewondering naar de trommelaars. Wie weet worden ze ooit een beroemd duo haha, wat zou mama trots zijn. ik wacht nog even met haar in te schrijven, G. heeft nog zoveel nood aan een middagslaap en dan wordt het moeilijk om zus te brengen. Ach, ze heeft nog zoveel tijd.

Nadenkertje

2008-09-15T10:44:00.000-07:00

Het is voor ons belangrijk om goede gedachten te hebben,
want we worden wat we denken

Birthdayparty

2008-09-12T03:12:00.000-07:00

Het schooljaar begint goed. Woensdag was M. al uitgenodigd voor een verjaardagsfeestje. In de eerste kleuterklas is ze 1 keer mogen gaan, maar daar bleef het ook bij. Maar vanaf de tweede kleuterklas begint dat echt he, dan ontstaan zogezegd de eerste echte vriendschappen. Ik weet al niet hoe ik dat van haar ga regelen in februari. Enerzijds de familie, anderzijds ons vrienden met kids en dan nog eens de klasgenootjes (en als het aan haar ligt nodigt ze de ganse klas en meer uit!). Met andere woorden, ik zou een ganse zaal moeten afhuren, maar zo zot ben ik nu ook niet.

Het was een echte meiden verjaardag, compleet in K3-stijl. Ik geloof 10 meisjes en 1 jongen, de playboy van de bende. Bij het afhalen van de kids werden de mama's op een lekker glaasje wijn getracteerd (alé meer dan één haha). Heel plezant om die andere mama's zo wat beter te leren kennen, veel leukere mama's trouwens dan die van in de eerste kleuterklas (er waren 2 eerste kleuterklasjes die nu samen zitten).

Wat me wel opviel is dat er enkel "belgische" kindjes uitgenodigd waren. Niet dat die ouders racist zijn, verre van. En mijn dochter is nu ook geen typisch belg, maar ik denk dat jullie wel snappen wat ik bedoel. Op de speelplaats zie je het ook, turkse kindjes spelen alleen met turkse kindjes enz. Tja, en hoe verklaar je dat? Is dat ons instinct? Soort zoekt soort? Maar gemengde relaties tonen dan weer aan dat de mens toch tot meer in staat is. Bij mij is het net het vreemde dat me aantrekt, en ik hoop dat dat bij mn kids ook zo zal zijn. Maakt het leven gewoon veel interessanter.

Vervolg homeopaat

2008-09-04T06:42:00.000-07:00

Het bezoek aan de homeopaat vorige week viel ferm mee. De man was goedgezind en onze zoon was de kalmheid zelve. Aan M.'s gesnurk is waarschijnlijk niet veel te doen, haar poliepen zijn de kwaaddoener. En G. kreeg blauwe monnikskap voorgeschreven. En geloof het of niet, de avond na de inname sliep hij al veel rustiger!! Doorslapen doet hij niet, maar hij valt weer kalm in slaap, houdt het langer uit in zn bedje en is minder hysterisch. En nog iets: het zal me bijna niks kosten, ik zit nu bij Securex en die zouden volgens hem bijna alles terugbetalen! De klassieke geneeskunde kan de pot op, voortaan ga ik naar de homeopaat!

Eerste schooldag

2008-09-01T06:16:00.000-07:00

Weer een grote stap voor een klein mensje. Mijn lieve dochter heeft vandaag haar "intrek genomen" in de tweede kleuterklas! Bij haar waren er geen traantjes te zien, maar ikzelf was tot mn eigen verbazing redelijk emotioneel ( k loop vandaag ook doodmoe dus zal het daar maar aan wijten). Ze was wel heel wat minder spraakzaam dan anders, ze moet haar plaatsje opnieuw heroveren zeg maar. Ik ben zo benieuwd naar haar verhalen. Met kinderen is het leven gewoon nooit saai.

Hij staat alleen!!

2008-08-26T11:47:00.000-07:00

Sinds vandaag staat mn zoontje zonder steun! Hij kan het wel al 15 sec en probeert steeds opnieuw. Binnen een paar weken waggelt hij gewoon door ons huis! Ik kijk er zo naar uit, een nieuwe mijlpaal in zicht.

Naar de homeopaat

2008-08-26T03:08:00.000-07:00

Ik twijfelde, maar mijn lieve mama heeft me toch weer overhaald om naar de homeopaat te stappen. De laatste keer zijn we geweest voor een rare plek op mijn dochters been (hij heeft de vlek niet eens bekeken) en de angstdromen die ze toen had. De vlek en de angsten zijn na een tijdje verdwenen, maar was dat werkelijk het werk van die man?
Rond mn 18e ben ik er ook eens geweest omdat ik de ene verkoudheid na de andere had. En inderdaad, mijn weerstand is toen fel verbeterd.
Het is eigenlijk niet de homeopathie die ik niet vertrouw, eerder de kundigheid van die man. Als dokter moet je toch over een zekere gevoeligheid beschikken. Ik weet nog dat dochterlief in die tijd ook enorme angst had van dokters, en die man wist er niet beter op dan een spuit uit zn kast te halen, waardoor ze de ganse visite huilde. Verder hou ik ook niet vann z'n gevoel van humor en hij verklaart ook niks. Maar bon, baadt het niet dan schaadt het niet.
ik ga dus zeker eens informeren naar een remedie voor mijn dochters nachtelijk gesnurk en verder willen we graag dat z'n eczeem verdwijnt en dat hij eindelijk eens doorslaapt. Niet teveel gevraagd toch?

Snurken

2008-08-24T14:40:00.000-07:00

Mijn elegante, lieftallige prinsessendochter snurkt! En niet zo'n klein beetje. Nomaal merk ik daar niet zoveel van omdat ze thuis op een aparte kamer slaapt maar na 3 dagen op één kamer aan zee heb ik verwonderd een aantal van die snurkconcerten aanhoord. Maar voor de rest was het heel leuk hoor aan zee. Ondanks het slecht weer hebben de kids veel plezier gehad op het strand en on s appartementje was ook best gezellig. Afgezien van de warme nachten tussen mijn twee kids in een tweepersoonsbed ben ik heel ontspannen terug naar huis gekeerd. Danku lieve vriendin!