Heerlijk herkenning

Ik mag dan al voor de tweede maal mama zijn, maar als opvoedster van een peuter voel ik me toch vaak hulpeloos. En dan kom je op een forum met mama's met dezelfde struggles als jou. Ik had al schrik dat G. een echt driftkikkertje zou worden, maar wat blijkt? Bijna al die peutertjes hebben ervan! Kwaad om het minste, ontroostbaar na een kleine opmerking, onhandelbaar bij thuiskomst van de onthaalmoeder. De peuterpuberteit! Hem leren wat z'n grenzen zijn en wat lees ik nog, negeren mag! Ze doen het allemaal! En ik die dacht dat ik een strenge was en een ongevoelige moeder!
Ieder kind is gewoon een nieuwe zoektocht, elkaar iedere dag een beetje beter leren kennen. Beetje bij beetje de gevoeligheden van je kind ontdekken, verwonderd toekijken hoe een karaktertje zich ontwikkelt los van enige invloed van buitenaf, en genieten van het feit dat je nooit alles kan weten en iedere dag nieuwe kennis brengt. Mama zijn is fantastisch.

Tussen herfst en lente

Dit weekend was het een heerlijk weertje, zaterdag neigde het naar heerlijk herfst, zondag naar heerlijk lente. Ik had zo'n spijt dat ik geen fototoestel had meegenomen bij onze uitjes, want het is alweer een tijdje geleden dat ik foto's gemaakt heb. En een stappende G. tussen de vallende blaadjes, daar wil ik echt wat kiekjes van.
Morgen ga ik trouwens met M.'s klasje mee op herfstwandeling, dan gaat jet toestel zeker mee. Als ik tenminste m'n handen niet vol heb aan een aantal wilden op kleuterleeftijd haha.

Ook de kiestijd is hier aangebroken, vorige week stond G. z'n ene kaak vuurrood, nu weer de andere. Met moeilijke nachten als gevolg natuurlijk. Maar weten waarvoor hij huilt maakt het veel draaglijker, geloof me.

Partytime

Dit weekend was het even feest voor mama en papa. De kids mochten van zaterdagmiddag bij oma en opa, en wij mochten 's avonds naar een concert van Anthony B. En het was echt fantastisch: sweet reggae music, heel veel gedanst en gelachen. Natuurlijk weer veel te weinig geslapen maar het was het waard. Ik kan er weer voor eventjes tegen. Mijn kinderen zijn mijn alles en ik kan ze moeilijk missen, maar effe tijd nemen voor mezelf en m'n man doet wonderen, mijn geest is weer open.
Oma heeft wel afgezien, G. was 's nachts ongeveer ieder uur wakker. Maar overdag vond hij het heerlijk om bij oma en opa te zijn. Cica belde vandaag om te zeggen dat hij koorts had met daarbij één vuurrode kaak, tandjes dus.

O ja, ik denk dat ik kan zeggen dat G. nu officieel loopt! Hij kruipt nog graag en valt nog vaak, maar kan toch al het huis rondwandelen. Weer een mijlpaal.